Tuesday, June 12, 2018

ဓမၼတာရာသီလာစဥ္ တစ္ကိုယ္ရည္သန္႔ရွင္းေရးအတြက္ ေငြေၾကးေထာက္ပံ႔မွဳ အခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ ေနရပ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနရသည့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ မိန္းကေလးငယ္မ်ား၏ ခံစားခ်က္

By Macarena Aguilar

ျပည္တြင္းေနရပ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပးၾကသူမ်ားမွ မိန္းကေလးငယ္မ်ား ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ သူတို႔၏ ဓမၼတာရာသီလာသည့္ ကာလမ်ားတြင္ ျပြတ္သိပ္ေနသည့္ စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ား၌ မည္ကဲ႔သို႔ေနထုိင္ၾကသနည္း?

သာဂရ (သရက္ေတာ) စစ္ေရွာင္စခန္းတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ဓမၼတာရာသီလာစဥ္ တစ္ကိုယ္ရည္သန္႔ရွင္းမွဳျပဳလုပ္ျခင္းဆိုင္ရာ အသိပညာေပးေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေဇာ္မာလူး(၁၉) စိတ္ဝင္တစား နားေထာင္ေနစဥ္။ 
@UNICEF Myanmar/2018/Nyan Zay Htet
ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ “ခက္ခဲပါတယ္”ဟု အသက္ ၁၉ႏွစ္အရြယ္ ေဇာ္မာလူးမွေျပာသည္။ စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ားတြင္ သိပ္မေျပာျဖစ္သည့္ ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္သည္။ “အျမဲတမ္းေတာ႔ ကၽြန္မအသံုးျပဳျပီးသား လစဥ္သံုးပစၥည္းေလးေတြကို ပလပ္စတစ္အိတ္ထဲထည့္ျပီး အမိွဳက္သိမ္းကားလာယူတဲ့အထိ သိမ္းထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လို႔ အမိွဳက္ကားက တစ္ပတ္မွ တစ္ခါသာလာတယ္” ဟုသူမက ျဖည့္ေျပာသည္။ 

Monday, May 28, 2018

Displaced adolescent girls bear the brunt of funding cuts for menstrual hygiene

By Macarena Aguilar

Ever wondered what it might be like for women and girls handling their period in a cramped camp for internally displaced people (IDPs)?

Zaw Mar Luu (19) listens attentively during a Menstrual Hygiene Management awareness session at the Tar Ga Ya (Thayat Taw) IDP Camp.
@UNICEF Myanmar/2018/Nyan Zay Htet
“It’s difficult,” says 19-year old Zaw Mar Luu very shyly. This is an issue often not spoken about in IDP camps. “Usually I keep my used sanitary pads in a plastic bag until the garbage truck comes to collect from the main waste bin. But it only comes once a week” she adds. 


Friday, March 30, 2018

ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ႔မႈကို အေျဖရွာဖို႔ လူထုအေျချပဳေစတနာ႔ဝန္ထမ္းမ်ားက ကူညီ

ေရးသားသူ - Macarena Aguilar  
ရခုိင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ေမြးကင္းစႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ားအား မိခင္ႏို႔တိုက္ေကၽြးျခင္း တိုးတက္လာေစရန္ ရည္ရြယ္လ်က္ အသက္ ၄၅ ႏွစ္ရိွ လူထုေစတနာ႔ဝန္ထမ္းျဖစ္သူ မတင္တင္ျမမွ အသိပညာေပး ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခု ကို က်င္းပေနစဥ္။ ယင္းေဆြးေႏြးပြဲသည္ ကေလးသူငယ္ရွင္သန္ႀကီးထြားဖြံ႔ျဖိဳးေရးအစီအစဥ္၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။
©UNICEF Myanmar/2018/Htet Arkar Win

Community volunteers help tackle malnutrition in Rakhine

By Macarena Aguilar 
45-year-old community volunteer, Ma Tin Tin Mya, runs an awareness session with women and children aimed at improving infant and young child feeding (IYCF) in the northern areas of Rakhine. The session is part of a programme designed to improve survival, growth and development of children.
©UNICEF Myanmar/2018/Htet Arkar Win

ေျမျမွဳပ္မိုင္းအမ်ားဆံုးရိွသည့္ ျပည္နယ္တြင္ မိခင္ႏွင့္ ကေလးမ်ားသည္ အသိပညာဗဟုသုတအသစ္မ်ားကို ျပန္လည္ေဝမွ်ရန္ဆႏၵျပင္းျပလ်က္ရွိ

ေရးသားသူ - Macarena Aguilar

ကခ်င္ျပည္နယ္ရိွ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ားသည္ မိုင္းအႏၲရာယ္ဆိုင္ရာအသိပညာေပးသင္တန္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေျမျမွဳပ္မိုင္းမ်ားႏွင့္ ေပါက္ကြဲေစႏိုင္သည့္ စစ္လက္နက္ အၾကြင္းအက်န္မ်ား အေၾကာင္းေလ႔လာသင္ယူၾကျပီး အမ်ားစုက သူတို႔သင္ယူခဲ႔ရသည့္ အသိပညာဗဟုသုတအသစ္မ်ားကို သူတို႔၏ မိသားစုမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ႏွင့္ သူတို႔ပတ္ဝန္းက်င္ရိွ အျခားသူမ်ားအား ျပန္လည္မွ်ေဝေပးဖို႔ ဆႏၵျပင္းျပလွ်က္ရိွၾကသည္။ သူတို႔၏သက္ေသခံခ်က္အခ်ိဳ႕ကိုဖတ္ရွဳပါရန္….

ဆိုင္းႏူ (၁၃) သည္ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ဝိုင္းေမာ္ျမိဳ႕ရိွ မိုင္းနားစစ္ေဘးေရွာင္စခန္းတြင္ ယူနီဆက္ ႏွင့္ DRC/DDG အဖြဲ႔တို႔မွ ပံ႔ပိုးျပဳလုပ္ေပးသည့္ မိုင္းအႏၲရာယ္ဆိုင္ရာ အသိပညာ ေပး ျခင္း သင္တန္းတြင္ ေျမျမွဳပ္မိုင္းအႏၲရာယ္ဆိုင္ရာကာတြန္းစာအုပ္ကို စိတ္ပါဝင္စားစြာဖတ္ရွဳေနစဥ္။
©UNICEF Myanmar/2018/Nyan Zay Htet

Armed with new knowledge, children and mothers in most landmine-contaminated State are eager to teach others

By Macarena Aguilar

As children and women in Kachin learn about the dangers of landmines and Explosive Remnants of War (ERW) through Mine Risk Education (MRE) sessions, many are eager to share their new knowledge with their family, friends and others in their community. Read some of their testimonies.

Sai Nuu (13) intently reads a cartoon book about landmine safety following the UNICEF and DRC/DDG -supported Mine Risk Education awareness session held at the Maina RC IDP Camp in Waing Maw Township, Kachin.
©UNICEF Myanmar/2018/Nyan Zay Htet

Tuesday, March 27, 2018

ကရင္ျပည္နယ္ရွိ ေက်းရြာေနျပည္သူမ်ား၏ ဘဝကို ပိုမိုေျဖာင့္ျဖဴးေစသည့္ ေရပိုက္လိုင္းစနစ္

ေရးသားသူ - ခင္မာ၀င္း

ကရင္ျပည္နယ္၊ ပ်ဥ္ကတိုးကုန္းေက်းရြာမွာ ေနထိုင္တဲ့သူေတြဟာ ေရရရွိဖို႔အတြက္ ၄ကီလိုမီတာ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ သူတို႔အတြက္ အမွတ္ရစရာတခု အျဖစ္ရွိေနေတာ့မွာပါ … 

ေက်းရြာေနျပည္သူေတြဟာ ေရရရွိဖို႔အတြက္ အိမ္မွ ဒံုတမိျမစ္ကို နာရီေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး ၾကိဳးစားပမ္းစား သယ္ယူခဲ့ၾကရပါတယ္။ ရြာမွာ ေရအဆင္သင့္ မရႏိုင္တဲ့အတြက္ အျပင္မွာ မစင္စြန္႔တဲ့ အေလ့အထတခုက လူထုေတြအၾကား နိစၥဓူဝ အလုပ္တခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနေတြက ထိခ္ိုက္လြယ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ အႏၱရာယ္က်ေရာက္ႏိုင္ေျခမ်ားပါတယ္။ ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးမွလည္း “ေရမရွိလို႔ အိမ္သာမရွိ” တာမဆန္းပါဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ 

Daw Htwe Yee, her daughter and grandchild are delighted that they now have a water supply at their home.
©NICF Myanmar/2018/ Khin Mar Win