ဓမၼတာလာျခင္းအေၾကာင္း ရွမ္းျပည္နယ္တြင္ ေလ့လာျခင္း

ေရးသားသူ - တင္ထက္ပိုင္

©UNICEF Myanmar/2019/Minzayar Oo

ကြတ္ခိုင္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ - ဆိုင္းနမ္ဟာ ေနရပ္စြန္႔ခြာတိမ္းေရွာင္သူမ်ား ေနထိုင္ရာစခန္းထဲက သူ႔ရဲ႕ အိမ္ေလးအနီးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ကစားေနတုန္း ႐ုတ္တရက္ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ တစ္ခုခု ထူးျခားေနတာကို ခံစားမိလိုက္ပါတယ္။ သူက အိမ္သာဆီကုိ အလ်င္အျမန္ေျပးသြားၿပီးတဲ့အခါ သူ႔အတြင္းခံေပၚမွာ ေသြးေတြစြန္းေနတာကို ေတြ႔လိုက္ပါတယ္။  အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက သူက အသက္ ၁၃ ႏွစ္ျဖစ္ၿပီး ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။

ဆိုင္းနမ္က “ကၽြန္မေတာ့ မေကာင္းတာတစ္ခုခုျဖစ္ေနၿပီလို႔ ထင္ခဲ့မိတယ္”လို႔ သူ႔ရဲ႕ပထမဆုံး ဓမၼတာလာစဥ္ကအခ်ိန္ကို အမွတ္ရၿပီး ျပန္ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္၊ စိတ္လည္း ရႈပ္ေထြးေနရင္း အေဖနဲ႔ အစ္ကုိေတြ အိမ္ကထြက္သြားခ်ိန္အထိ ေစာင့္ၿပီးမွ အေမ့နားကုိ တိုးတုိးေလး ကပ္ၿပီးေမးခဲ့ရပါတယ္။
မိန္းကေလးအမ်ားစုအတြက္ ရင္းႏွီးပါတယ္ဆုိတဲ့ အမ်ဳိးသမီး မိသားစုဝင္အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာေတာင္ ရာသီလာတယ္ဆုိတာ ေဆြးေႏြးဖို႔လြယ္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး။

ပထမဆုံးဓမၼတာမလာခင္မွာ ရာသီေသြးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အသိပညာေတြ၊ ဗဟုသုတေတြမရွိၾကတဲ့အတြက္ မိန္းကေလးေတြဟာ ရာသီေသြးစလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ရွက္ရြံြ႕တာ၊ စိတ္ဓာတ္က်တာမ်ဳိး၊ အရွက္ကြဲသလိုမ်ဳိး ေတြ ခံစားၾကရတတ္တယ္။

ကခ်င္ျပည္နယ္ရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား တြင္ ေရ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ႏွင့္ တစ္ကိုုယ္ေရသန္႔ရွင္းေရး စီမံခ်က္

By Agostino Munyiri 

ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမန္မာ၊ ၂၀၁၉  ခုုႏွစ္ ဇူလိုုင္လ — ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုုးညွင္းျမိဳ႕နယ္မွ ဟိုုပင္အေရွ႕ကြက္သစ္ေက်ာင္းကိုု စီမံခန္႔ခြဲေနျပီး အလုုပ္တြင္ စိတ္အားထက္သန္ကာ စိတ္ႏွစ္ျမဳပ္လုုပ္ေဆာင္တတ္ေသာ သားသမီး(၂) ဦး၏ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေအာင္ေက်ာ္ထြန္းသည္ ရပ္ရြာလူထုုမွ ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳခံရသူျဖစ္သည္။ ၂၀၁၇ ခုုႏွစ္တြင္ ရပ္ရြာလူထုုက ေရ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ႏွင့္ တစ္ကိုယ္ေရသန္႔ရွင္းေရး ေကာ္မတီ (Water, Sanitation and Hygiene (WASH) committee) ႏွင့္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္လုပ္သည့္ WASH စီမံခ်က္  (WinS project) အတြက္ ေဒသခံ ေခါင္းေဆာင္ကိုု မဲေပးေရြးခ်ယ္ခဲ့ ၾကသည္။

ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုုးညွင္းျမိဳ႕အေရွ႕ကြက္သစ္ေက်ာင္းရွိ လက္ေဆးသည့္ ေန ရာ ေဘးတြင္ မတ္တပ္ရပ္ေနသည့္
ဦးေအာင္ေက်ာ္ထြန္း©UNICEF Myanmar/2018/ Nyan Zay Htet

It takes a village…

When children live in conflict affected areas or in camps for the Internally Displaced Persons (IDP), their education will be one of the first things to be compromised. But when communities and local officials realize the future of those vulnerable children can be brighter through education, then it will be possible to keep children learning even in difficult circumstances.  

Grade 4 IDP children, originally from Zup Mai Yan village of Ingyanyan Township, learning Geography at Tang Hpre IDP camp, Kachin State on 15 November 2018.
©UNICEF Myanmar/2018/ Nyan Zay Htet

By Fre Yilma

In Kachin State, following the conflict in April 2018, children from villages in Njang Yang Township, including students and teachers from Zup Mai Yang village, took shelter in Tang Hpre IDP camp. Initially, the children were not able to start the 2018-2019 academic year. However, with the collaboration of the local community, State Parliamentarians and district education authorities children like Hkun Mai are now able to learn within the camp.

ေနရပ္စြန္႔ခြာ ေရြ႕ေျပာင္းလာသည့္မိသားစုမ်ားအား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးႏိုင္မည့္ စာသင္ေက်ာင္း

ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ဗန္းေမာ္

ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ကာလၾကာျမင့္စြာျဖစ္ပြားေနသည့္ ပဋိပကၡသည္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ (၂၈) ရက္ေန႔ မွာေတာ႔ မန္ေဒးပါ ရြာေလးဆီသို႔ဆိုက္ေရာက္လာခဲ႔ပါသည္။ အဲဒီေန႔ကိုေတာ႔ ရြာရိွစာသင္ေက်ာင္းေလးရဲ႕ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီး ဦးလာႏူးတစ္ေယာက္ ဘယ္ေတာ႔မွ ေမ႔ႏိုင္လိမ္႔မည္မဟုတ္ပါ။

©UNICEF/UN061796/Brown

ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ႏွစ္ ပဋိပကၡမ်ားျဖစ္ပြားခ်ိန္မွာစ၍ မေသာင္းမီမီႏွင့္ ၄င္း၏ ေမာင္ေလးကေတာ့ စစ္ေဘးေရွာင္ေနရပ္စြန္ခြာသူမ်ားေနထိုင္ရာ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ ႔အနီးရွိ လီဆူးစစ္ေဘးေရွာင္စခန္းတြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။

သူတို႔မိသားစုသည္ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ားျဖစ္ျပီး မၾကာခဏ ခရီးထြက္ေလ႔ရိွပါသည္။ သူမတို႔မိသားစုမွာ အသီးအရြက္စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ ၀က္ေမြးျခင္းျဖင့္ မိသားစုစားဝတ္ေနေရးအတြက္ လံုးပမ္းၾကရသည္။

School provides displaced families with sense of hope

Bhamo, Kachin State

28 October 2013 was the day Kachin State’s long-running conflict finally reached the village of Mong Dein Pa. It was also a day the head teacher at the local school, Mr La Nu, 54, would never forget.

©UNICEF/UN061796/Brown
Since fleeing conflict in their region of Kachin Sate two years ago, Taung Mi Mi and her brother live in Lisu Camp for internally displaceed persons near the town of Bhamo.

Their family is a day labourer who travels frequently; the family work a small plot of rented land outside the camp to grow vegetables and raise pigs to supplement their meagre income.

ဖံုးကြယ္ေနသည့္ အႏၲရာယ္မ်ား

By Simon Ingram - ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ေမလ

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေျမျမွဳပ္မိုင္းမ်ား ႏွင့္ မေပါက္ကြဲေသးသည့္ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားသည္ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ အသက္ေသဆံုးရျခင္း ႏွင့္ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရ ၿခင္း အႏၱရာယ္ႏွင့္ ေန႔စဥ္ၾကံဳေတြ႔ေနရ

ျမန္မာႏိုင္ငံရိွ တိုင္းေဒသၾကီးႏွင့္ ျပည္နယ္ ၁၄ ခုအနက္ ၉ ခုတြင္ ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနသည့္၊ လြန္ခဲ႔ေသာကာလျဖစ္ခဲ႔သည့္ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ ေျမျမွပ္မိုင္းမ်ားႏွင့္ ေပါက္ကြဲေစတတ္သည့္ စစ္လက္နက္အၾကြင္းအက်န္မ်ား ျပန္႔ႏွံ႔လွ်က္ရိွပါသည္။  ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကမၻာေပၚတြင္မို္င္းေၾကာင့္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရေသဆံုးသည့္ႏွဳန္းအျမင့္ဆံုးႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ မိုင္းအႏၲရာယ္တားဆီး ကာကြယ္ေရး အဖြဲ႔၏ စာရင္းမ်ားအရ မိုင္းထိခိုက္ဒဏ္ရာရေသဆံုးမဳွသည္ သံုးရက္တစ္ၾကိမ္ျဖစ္ပြားေနျပီး သံုးေယာက္တြင္တစ္ေယာက္ သည္ကေလးသူငယ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။

Hidden dangers

By Simon Ingram - May 2017

In Myanmar, landmines and unexploded ordnance present a daily risk of injury or death for children

Nine of Myanmar’s 14 States and Regions are contaminated with landmines and explosive remnants of war both from ongoing and past conflicts. The country has some of the highest mine accident rates in the world. On average, every three days a person is a victim of landmines, according to Myanmar’s Mine Risk Working Group. One out of every three victims is a child.

က်ဳိးပ်က္သြားေသာ ကြန္းခုိရာ - ေက်ာင္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္ျခင္းသည္ ကေလးသူငယ္ အခြင့္အေရးမ်ားကို တုိက္ခုိက္ျခင္းျဖစ္သည္

အန္ဒီဘေရာင္း ေရးသားသည္

ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမန္မာ - အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္ ေဇာင္ဆိုင္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ မိုးညႇင္းေဒသရွိ နမ္းယအလယ္တန္းေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ၁၇ ႏွစ္ၾကာ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆဲမႈ ပ်က္ျပားသြားၿပီးေနာက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ကတည္းက ပဋိပကၡဒဏ္ခံခဲ့ရသည္။ လတ္တေလာျဖစ္ေပၚခဲ့ သည့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားေၾကာင့္ လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးခဲ့ရၿပီး ႏိုင္ငံသား တစ္သိန္းေက်ာ္ အိမ္ပစ္ရာပစ္ထြက္ေပးခဲ့ၾကရကာ ယင္းတုိ႔ထဲက တစ္ဝက္မွာ ကေလးငယ္မ်ား ျဖစ္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း အၿပီးသတ္သေဘာတူညီမႈ ရရွိရန္ ခက္ခဲေနၿပီး တုိက္ခုိက္မႈမ်ား ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနသည္။

ေက်ာင္းတုိက္ခုိက္ခံရခ်ိန္တြင္ အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္ ေဇာင္ဆိုင္းနဲ႔ ဆရာမ မျမတို႔ ႏွစ္ဦးစလံုး ဒဏ္ရာရခဲ့သည္။ 
©ယူနီဆက္ဖ္ျမန္မာ/၂၀၁၆/ခုိင္ဇာမြန္

Broken sanctuary: attacks on schools are assaults of children’s rights

By Andy Brown, Regional Communication Specialist for UNICEF East Asia and Pacific

Kachin State, Myanmar - Zau Seng, 11, is a student at Nam Ya Middle School, in Moe Nyin District, Kachin State, Myanmar. Kachin has been affected by conflict since 2011, following the collapse of a 17-year ceasefire. The recent violence has resulted in thousands of deaths and the displacement of around 100,000 civilians, half of them children. Despite ongoing peace talks, a final deal has proved elusive and the fighting continues.

Zau Seng, 11, and teacher Mya, both of whom were injured in an attack on their school

© UNICEF Myanmar/2016/Khine Zar Mon

အပစ္အခတ္ျဖစ္ပြားရာေနရာမ်ားတစ္ေလွ်ာက္ရွိ ကေလးငယ္မ်ား ပညာသင္ၾကားခြင့္ ရရွိေရး

၂၀၁၁ခုႏွစ္ ႏွစ္လယ္တြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆဲေရး သေဘာတူညီမႈ က်ဳိးပ်က္သြားကတည္းက ပဋိပကၡဒဏ္ခံ ကေလးငယ္အားလံုးအတြက္ အရည္အေသြးမီ အေျခခံပညာေရးဝန္ေဆာင္မႈ ရရွိေရးမွာ ႀကီးစြာေသာ စိန္ေခၚမႈအျဖစ္ ရွိေနခဲ့သည္။  လတ္တေလာတြင္ အၾကမ္းဖက္မႈ အရွိန္ျမင့္တက္ေနသည့္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ႏွစ္ဖက္ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္တြင္ ေနထိုင္ေသာ ပဋိပကၡဒဏ္ခံ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ပညာေရးမွာ အလိုအပ္ဆံုးအရာတစ္ခု ျဖစ္ေနသည္။

မာရီယာနာပါလာဗရာ ေရးသားသည္

ကခ်င္ျပည္နယ္ - အသက္ ၃၂ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚခြမ္ႏြမ္အတြက္ ဘဝက အျမဲလြယ္ကူခဲ့သည္ေတာ့ မဟုတ္ေပ။ ၎မွာ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕အစည္းက ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ ဧရိယာအတြင္းရွိ ခ်ီေဖြၿမိဳ႕တြင္ ေနထုိင္သည္။ ၎၏မိခင္မွာ ၎အသက္ ၇ႏွစ္အရြယ္တြင္  ငွက္ဖ်ားေရာဂါေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီး စစ္တပ္မွ အနားယူထားေသာ ၎၏ဖခင္မွာ ေနာက္ ၄ႏွစ္အၾကာတြင္ ေသဆံုးသြားခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ၎မွာ အႀကီးဆံုးအစ္ကို၏ ေနအိမ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထုိင္ခဲ့သည္။

ေရွးဦးအရြယ္ကေလးဘဝဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ (ECD) လုပ္အားေပးဆရာမ အသက္ ၃၂ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚခြမ္ႏြမ္
ယူနီဆက္ဖ္ျမန္မာ/၂၀၁၆/ခုိင္ဇာမြန္

Meeting children’s rights to education across the fire lines

Since the collapse of the ceasefire in mid-2011 in Kachin and northern Shan, ensuring access to quality basic education services for all children affected by conflict has remained a big challenge. With the current escalation of violence, education remains one of the most critical needs for conflict-affected children who live on both sides of the frontline in Myanmar.  

By Mariana Palavra, Communication Specialist

Kachin State - Life wasn’t always easy for 32 year-old Hkawng Nyoi, who lives in Chipwe Township, in an area controlled by the Kachin Independence Organisation. Her mother died from malaria when she was 7 years old and her father, who was retired from the army, passed away some four years later. Then, she moved to her eldest brother’s house. 

32 year-old Hkawng Nyoi is a ECD volunteer teacher

©UNICEF Myanmar/2016/Khine Zar Mon

အိမ္မက္မ်ား၏ေျမ - ကခ်င္ စစ္ေဘးေရွာင္စခန္းမွ ကေလးငယ္မ်ား၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

အန္ဒီဘေရာင္း ေရးသားသည္

အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ ေဘာမ္ေမ်ာ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၏ၿမိဳ႕ေတာ္ ျမစ္ႀကီးနား အနီးရွိ စစ္ေဘးေရွာင္ ျပည္သူမ်ားေနထိုင္ရာ စခန္းတစ္ခုတြင္ မိသားစုနဲ႔အတူ ေနထိုင္သည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ၁၇ ႏွစ္ၾကာခဲ့ေသာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ က်ဳိးပ်က္ၿပီးေနာက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ကတည္းက ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ မၾကာေသးမီက ျဖစ္ခဲ့သည့္ အၾကမ္းဖက္မႈေၾကာင့္ အရပ္သား ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးခဲ့ရကာ တစ္သိန္းခန္႔ အိမ္ပစ္ရာပစ္ ထြက္ေျပးခဲ့ရသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း အၿပီးသတ္သေဘာတူညီမႈ မရႏိုင္ေသးဘဲ တိုက္ပြဲမ်ား ဆက္လက္ျဖစ္ပြား ေနသည္။

အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္ ေဘာမ္ေမ်ာ္ကို မိသားစုနဲ႔အတူ ျမစ္ႀကီးနားအနီးရွိ စစ္ေဘးေရွာင္ျပည္သူမ်ား ေနထုိင္ရာ ဒုကၡသည္စခန္းတင္ ျမင္ေတြ႕ရစဥ္။ 
ယူနီဆက္ဖ္ျမန္မာ/၂၀၁၆/ခုိင္ဇာမြန္

Field of dreams: children in a Kachin camp hope for peace

By Andy Brown

Baum Myaw, 12, lives with her family at a camp for displaced people near Myitkyina, capital of Kachin State, Myanmar. Kachin has been affected by conflict since 2011, following the collapse of a 17-year ceasefire. The recent violence has resulted in thousands of deaths and the displacement of around 100,000 civilians, including children. Despite ongoing peace talks, a final deal has proved elusive and the fighting continues.

Baum Myaw, 12, with her family at a camp for displaced people near Myitkyina
© UNICEF Myanmar/2016/Khine Zar Mon

စစ္တပ္ထဲတြင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘဝကို ကုန္ဆံုးၿပီးေနာက္ ထူေထာင္ခဲ့သည့္ ဘဝသစ္

မာရီယာနာပါလာဗရာ ေရးသားသည္

ျမစ္ႀကီးနား၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ၂၀၁၆ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ - ဇြဲခ်စ္ (အမည္လႊဲ) မွာ သတၱမတန္းႏွင့္ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့သည္။ အဲဒီအခ်ိိန္တြင္ ၎ထက္အသက္ႀကီးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ တြဲခဲ့သည္။ ၎တို႔ အားလံုးမွာ စစ္တပ္ထဲသို႔ ဝင္လိုၾကၿပီး ဇြဲခ်စ္ကိုလည္း အတူဝင္ရန္ တုိက္တြန္းၾကသည္။ ဇြဲခ်စ္မွာ အသက္ ၁၆ ႏွစ္ႏွင့္ တပ္ထဲ ဝင္ခဲ့သည္။ “စစ္တပ္ထဲ ဝင္မယ္လို႔ တစ္ခါမွ အိပ္မက္မမက္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီရည္မွန္းခ်က္လည္း မရွိခဲ့ဘူး။ ဘာလုပ္ရမယ္မွန္း မသိလုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ လုပ္တဲ့အတုိင္း လိုက္လုပ္လိုက္တာပါ” ဟု ၎က ျပန္ေျပာျပသည္။ 

ကေလးတပ္သားစုေဆာင္းျခင္းကို ကာကြယ္သည့္ ေၾကျငာဘုတ္ကို ဇြဲခ်စ္ႏွင့္ ၎၏မိခင္က ၾကည့္႐ႈေနစဥ္ ဇြဲခ်စ္က ဖုန္းနံပါတ္အား လက္ညႇဳိးထိုးျပေနစဥ္။ 
ယူနီဆက္ဖ္ျမန္မာ/၂၀၁၆/ခိုင္ဇာမြန္

A new life after spending teen years in the army

By Mariana Palavra 

Myitkyina, Kachin State, November 2016 - Zwe Chit (fake name) left school when he was in grade eight. He started hanging out with four older friends. They all wanted to join the army and pushed him to do the same. He was 16 years old when he was recruited. “I never dreamed about being in the army. I didn’t have that ambition. I just followed my friends as I didn’t know what else to do with my life”, he recalls.  

Zwe Chit and his mother look at the child recruitment prevention billboard and point at the hotline number

©UNICEF Myanmar/2016/Khine Zar Mon

ပထမအႀကိမ္ ႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ လူငယ္ညီလာခံ

မာရီယာနာ ပါလက္ဗရာ ေရးသားသည္

 

ေနျပည္ေတာ္၊ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ ေမလ၊ ၁၉ ရက္ - ကခ်င္ျပည္နယ္ရွိ မကိုင္ဂ်ာ၏ရြာ၌ တုိက္ပြဲျဖစ္ခ်ိန္တြင္ သူမ ေက်ာင္းတြင္ ရွိေနခဲ့သည္။ ေခတၱခုိလႈံရာေနရာအျဖစ္ အသံုးျပဳသည့္ အေဆာင္တစ္ခုသို႔ သူမကို ေရႊ႕ေျပာင္းေပးခဲ့သည္။ ယင္းအခ်ိန္က သူမအသက္မွာ ၁၆ ႏွစ္ျဖစ္ၿပီး မိဘေတြနဲ႔ ေဝးသည့္ ယင္းေနရာတြင္ ႏွစ္လခန္႔ တစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္ခဲ့ရသည္။ 

 





ဓာတ္ပံု- ယူနီဆက္ဖ္ျမန္မာ/၂၀၁၆/မ်ဳိးသိမ္း

First National Adolescents Conference - “I feel I became a better person”

By Mariana Palavra

 

Nay Pyi Taw, 19 May 2016- Ma Kai Ja was at school when fighting broke out in her village, in Kachin State. She was evacuated to a hostel used as a shelter. She was 16 years and she stayed there alone for two months, far away from her parents.

©UNICEF Myanmar/2016/Myo Thame

 

အမ်ဳိးသား ပိုလီယိုေဆးတုိက္ေကၽြးေရးအစီအစဥ္ - ဓာတ္ပံုစုစည္းတင္ျပမႈ

ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၀ ရက္မွ ၂၂ ရက္အထိ တစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ ရွိေသာ ကေလးငယ္ ၄ ဒသမ ၆ သန္းခန္႔အတြက္ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း ၃၃၀ တြင္ အမ်ဳိးသားပိုလီယိုေရာဂါကာကြယ္ေရးအစီအစဥ္ ေဆာင္ရြက္ရန္ က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာနအား ယူနီဆက္ဖ္နဲ႔ ဒဗလ်ဴအိတ္ခ်္အိုက ေထာက္ပံ့ကူညီေပးခဲ့သည္။ ယင္းအစီအစဥ္တြင္ ႐ိုက္ကူးထားသည့္ ဓာတ္ပံုအခ်ဳိ႕ကို တင္ျပလုိက္ပါသည္။

ကေလးသူငယ္က်န္းမာေရးႏွင့္ အာဟာရေထာက္ပံ့မႈသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တည္ေဆာက္ႏိုင္

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သူ၏ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ ၂၅ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဆုံးေသာ လြတ္လပ္သည့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရရွိ ခဲ့ကာ NLD မွ လာမည့္ႏွစ္ဦးတြင္ အစိုးရအဖြဲ႕ဖြဲ႕သည့္အခါ ကမၻာတြင္ အခ်ိန္အၾကာျမင့္ဆံုး ျဖစ္သည့္ ျပည္တြင္းပဋိပကၡႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ၾကံဳေတြ႔ ရမည္ျဖစ္ေပသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရႏွင့္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕(၈)ဖြဲ႕ၾကားတြင္ မၾကာေသးမီက ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ေသာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ရွိေသာ္လည္း အဆိုပါ သေဘာတူညီခ်က္သည္ အထူးသျဖင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ေနထိုင္ေသာ ကေလးသူငယ္ ၁.၈ သန္းခန္႔ကို အကာအကြယ္ မျဖစ္ေစခဲ့ေပ။ အဆိုပါေနရာမ်ားတြင္ တားဆီးပိတ္ပင္ေနသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ UNICEF ႏွင့္ NGO Health Poverty Action တို႔သည္ အေျခခံက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈႏွင့္ အာဟာရရရွိမႈ ခိုင္မာေစရန္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္လ်က္ရွိၿပီး ပဋိပကၡျဖစ္ပြားမႈ၊ နယ္ေျမအခက္အခဲရွိမႈႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္မႈ မ်ားေၾကာင့္ ေရာက္ရွိရန္ ခက္ခဲသည့္ေဒသမ်ားရွိ ေမြးကင္းစကေလးမ်ားႏွင့္ ကေလးသူငယ္မ်ားအား အာဟာရ ေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို ေဆာင္႐ြက္ေပးလ်က္ရွိသည္။

Mariana Palavra ေရးသားသည္

၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ ကခ်င္ျပည္နယ္ - ျမန္မာႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ျပည္တြင္း ပဋိပကၡတြင္ လြမ္းႏို အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။ ေလယာဥ္ဗုံးႀကဲသံ၊ အဆက္မျပတ္ ေသနတ္ပစ္ခတ္ သံႏွင့္ မိုင္းကြဲသံတို႔ကို ၾကားခဲ့ရသည္ဟု လြမ္းႏိုက ျပန္ေျပာျပသည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ျပည္တြင္း ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အခ်ိန္က ျဖစ္သည္။ 

 

လြမ္းႏိုသည္ လြန္ခဲ့သည့္ သံုးႏွစ္က ျပည္တြင္းပဋိပကၡမွ တိမ္းေရွာင္ ထြက္ေျပးလာကာ ေန႔ရပ္စြန္႔ခြာ တိမ္းေရွာင္သူမ်ား စခန္းတြင္ပင္ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့သည္။ ယခု သူမေမြးထားသည့္ ငါးလအရြယ္ ကေလးငယ္ေလးအား ထက္ျမတ္ေအာင္ျမင္သည့္ စီးပြားရွင္ၾကီး ျဖစ္လာေစခ်င္ေနသည္။
©UNICEF Myanmar/2015/Mariana Palavra

Children’s health and nutrition helps build peace in Myanmar

Nobel Peace Prize winner Aung San Suu Kyi and her National League for Democracy (NLD) has won a landslide victory in Myanmar’s first free elections in 25 years. When NLD assumes office early next year, it will face one of the longest running civil conflict in the world.

Despite the recent signing of a ceasefire between the Government and representatives of eight ethnic armed group, an estimated 1.8 million children are not covered by the agreement, especially those living in some areas of Kachin and northern Shan, where conflicts continue and prevent children from accessing basic services. UNICEF and the NGO Health Poverty Action work together to strengthen access to primary health care and nutrition interventions, such as infant and young child feeding support in areas that are hard to reach due to conflict, poor geographical access, and political constraints.

 

By Mariana Palavra

 

Kachin State, November 2015 - Lwan No was caught in the middle of the civil conflict in Kachin State, Northern Myanmar. “I could hear the planes bombing the area, the constant gun shots and mine explosions”, she recalls. This was in 2011, when the civil conflict broke out in Kachin. 

 

Lwan No got married in this IDP camp, after fleeing from the civil conflict three years ago. Now, she wants her five-month old baby to become a bright and successful businesswoman.
©UNICEF Myanmar/2015/Mariana Palavra