ေက်ာင္းပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ သန္႔ရွင္းေရး အလုပ္ႏိုင္ဆံုးသူမ်ားအား မယ္သန္႔ရွင္းႏွင့္ ေမာင္သန္႔ရွင္းဆု ခ်ီးျမွင့္

စာေရးသူ - ခင္မာဝင္းႏွင့္ ေအးမာေဇာ္

မတ္လ ၂၀၁၉၊ ျမန္မာ - (၇) ႏွစ္ အရြယ္ မဟန္စုလြင္ေလး တစ္ေယာက္ “မယ္သန္႔ရွင္း” ဆု ရသျဖင့္ အင္မတန္ ဂုဏ္ယူဝမ္းေျမာက္ေနေလသည္။

“တျခား သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း တစ္ကိုယ္ေရသန္႔ရွင္း ပိုျပီးလုပ္လာေအာင္ သမီးက ကူညီေျပာျပေပးႏိုင္လို႔ အရမ္းေပ်ာ္တယ္။” ဟု မဟန္စုလြင္ က ေျပာျပပါသည္။

ကယားျပည္နယ္၊ ဒီေမာဆိုျမိဳ႕နယ္ရိွ ဆင္ေတာင္အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ လစဥ္၊လတိုင္း ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ား၏ ေန႔စဥ္ ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ပံုမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ျပီး “ေမာင္သန္႔ရွင္း” ႏွင့္ “မယ္သန္႔ရွင္း” ခ်န္ပီယံ ဆုမ်ား ခ်ီးျမွင့္ေပးေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ဆုသည္ ေရႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္သန္႔ရွင္းေရး၊ တစ္ကိုယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရးႏွင့္ ဆိုင္သည့္ အသိပညာေပးလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို အားေပးသည့္ ယွဥ္ျပိဳင္မႈ ပံုစံတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ေက်ာင္းတြင္ ယူနီဆက္၏ အကူအညီျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္သန္႔ရွင္းေရး ပစၥည္းမ်ား ပံ့ပိုးတပ္ဆင္ေပးျပီးေနာက္ အဆိုပါ တစ္ကုိယ္ေရသန္႔ရွင္းဆိုင္ရာဆုကို ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ထိုေနာက္ပိုင္းတြင္ ျဖစ္လာသည့္ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို ျမင္ရျပီး စိတ္အားထက္သန္ေနသည့္ ဆရာမ ေဒၚျမင့္လိႈင္မွ သူျမင္ေတြ႔ရသည္မ်ားကို ေျပာျပပါသည္။

ဆရာမေဒၚျမင့္ျမင့္လိႈင္၊ မဟန္စုလြင္(လယ္) ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတို႔တြဲ၍ ကယားျပည္နယ္ရိွ ေက်ာင္းတြင္ ဓာတ္ပံုရိုက္ခံေနစဥ္။ 

©UNICEF Myanmar/2019/ Khin Mar Win

Miss Clean and Mr Clean WASH in Schools

by Khin Mar Win and A Mar Zaw

March 2019, Myanmar – Seven-year-old Ma Han Su Lwin is very proud of her ‘Miss Clean’ award. 

“I’m feeling good about myself and happy to help other students learn how to improve their personal hygiene,” said Han Su Lwin.

Every month the students at Sin Taung Middle School in Demawso Township in Kayah State observe their daily behaviours and decide among themselves who gets the ‘Mr Clean’ or ‘Miss Clean’ champion awards. It’s a keen competition that builds awareness of water and sanitation issues and personal hygiene.

Teacher Daw Myint Myint Hlaing, Ma Han Su Lwin (center) and her friend posing for a picture at their school in Kayah State.

 ©UNICEF Myanmar/2019/ Khin Mar Win

အၿငိမ္းစားဆရာတစ္ဦးရဲ႕ ကေလးငယ္ေတြေက်ာင္းျပန္တက္ေရာက္ႏုိင္ဖို႔ ကူညီေပးျခင္း

စာေရးသူ သိန္းသန္းထြန္း

လူအမ်ားစုအတြက္ ႏွစ္ ၄၀ ၾကာစာသင္ၾကားၿပီးတဲ့ေနာက္ အၿငိမ္းစားယူတယ္ဆိုတာ စာသင္ခန္းေတြကေန အနားယူလုိက္တယ္ဆုိတဲ့သေဘာပါ။ ဒါေပမဲ့ အသက္ ၆၃ ႏွစ္အရြယ္ ဆရာႀကီး ဦးသိန္းထြန္းစိုး အတြက္ေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး။ သူ အၿငိမ္းစားယူၿပီးမၾကာခင္မွာပဲ ဆရာႀကီးက စာဆက္လက္သင္ၾကား ခဲ့ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ ကယားျပည္နယ္အေရွ႕ပိုင္း လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ကေန မိနစ္ ၄၀ ၾကာေမာင္းရတဲ့ လြိဳင္လင္ေလးေက်းရြာက ေက်ာင္းျပင္ပ အလယ္တန္းပညာေရး (NFSMSE) စင္တာမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။

ကယားျပည္နယ္၊ လြိဳင္လင္ေလးေက်းရြာရွိ ေက်ာင္းျပင္ပ အလယ္တန္းပညာေရး (NFSMSE) စင္တာတြင္

 ေတြ႔ရသည့္ ဆရာၾကီး ဦးသိန္းထြန္းစိုး။ ©UNICEF Myanmar/2018/Minzayar Oo

Retired teacher helps children back to school

Written by Thein Than Tun

For many people, retiring after 40 years of teaching would mean a rest from the classroom but not for Thein Tun Soe, 63. No sooner had he retired, U Thein Tun Soe carried on teaching, this time in a non-formal middle school education (NFMSE) centre in Loilin Lay, 40 minutes’ drive from Loikaw City in the Eastern part of Kayah State.

U Thein Tun Soe at the NFMSE centre in Loilin Lay, Kayah State, Myanmar

©UNICEF Myanmar/2018/Minzayar Oo

"သမီးက မသန္စြမ္းဆိုေပမဲ့ တျခားသူေတြလုပ္ႏုိင္သလို သမီးလည္းလုပ္ႏုိင္တယ္၊ သန္လည္းသန္မာတယ္။"

စာေရးသူ - သိန္းသန္းထြန္း

၁၀ ႏွစ္သမီးေလး နန္းၿငိမ္းစုစံဟာ ထူးခၽြန္တဲ့သူတစ္ေယာက္လုိ႔ ဆရာဆရာမေတြက ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔အတန္းေဖာ္ေတြရဲ႕ အဆက္မျပတ္ စေနာက္မႈေတြေၾကာင့္ သူဟာသင္ခန္းစာေတြလြတ္သြားေလ့ရွိပါတယ္။ နန္းၿငိမ္းစုစံက “သမီး သိပ္စိတ္ဆုိးတာပဲ” လုိ႔မွတ္မွတ္ရရေျပာျပတယ္။ “တစ္ခါတေလ သမီးကိုစတဲ့သူေတြကို မ်က္လုံးေထာင့္ကပ္ၿပီးပဲၾကည့္လိုက္တယ္” လို႔ဆုိတယ္။

  အတန္းေဖာ္မ်ားႏွင့္အတူ စာသင္ၾကားေနေသာ နန္းၿငိမ္းစုစံ ဓာတ္ပုံ- ေစာရန္ေနာင္

"Of course, I have a disability, but I am capable and strong to do things like any other person"

Written by Thein Than Tun

Teachers say 10-year-old Nan Nyein Su San is a high achiever but she used to miss lessons due to constant teasing from her classmates. “I got very angry,” remembered Nan Nyein Su San. “Sometimes I just gave the teasers a sideways stare.”

Nan Nyein Su San studying with her classmates. Photo by Sao Yan Naung

ကိုယ္ပိုင္အိမ္သာ ေဆာက္ၾကစုိ႔ - ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းရွိ ရပ္ရြာမွဦးေဆာင္တဲ့ ေရႏွင့္ပတ္ဝန္းက်င္သန္႔ရွင္းေရး စနစ္

စာေရးသူ - သိ ၤဂီဝင္း*

၂၀၁၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ - အသက္ ၄၇ ႏွစ္အရြယ္ ကိုစိုင္းအြမ္တစ္ေယာက္ အရင္ကလုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္မရွိခဲ့တဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ သူက သူ႔မိသားစုအတြက္ အိမ္သာတစ္လုံး ေဆာက္လုိက္တာပါပဲ။

ျမန္မာႏုိင္ငံ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ဆီဆုိင္ၿမိဳ႕နယ္ ပန္ကန္းရြာေလးက ကေလးႏွစ္ေယာက္ ဖခင္ျဖစ္သူဟာ သူ႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက မိသားစုအတြက္သာမက ရြာေလးရဲ႕ က်န္းမာေရးကိုပါ တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ေစမယ္ဆုိတာ နားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့ပါတယ္။

“ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာ ေရာဂါဆိုတာ ကြင္းျပင္ေတြ ခ်ဳံေတာေတြထဲ ေတာထုိင္ အညစ္အေၾကးစြန္႔တာနဲ႔ ဆက္စပ္ေနမွန္း ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္သာေတြရဲ႕ အေရးပါမႈကို နားလည္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ အိမ္သာေဆာက္ဖို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထက္သန္လာခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားစားစား မရွိေပမဲ့ ေနာက္မွလုပ္မေနဘဲ အခုပဲ အိမ္သာေဆာက္ေနပါၿပီ”လို႔ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ဖခင္ျဖစ္သူက ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ပက္ခန္းေက်းရြာရွိ ကေလးမ်ားႏွင့္အတူ ေတာထုိင္အညစ္အေၾကးစြန္႔ျခင္း (ODF) ဆုိ္င္ရာ ကနဦး ေဆြးေႏြးပြဲ။ 
©UNICEF Myanmar/2019/Theingi Win

အိမ္ေထာင္သက္ ၁၁ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုစိုင္းအြန္တို႔ မိသားစုက ဝါးအိမ္ေလးမွာ ေနထိုင္ၾကၿပီး သိပ္မၾကာေသးခင္ အခ်ိန္အထိ အေပါ့အေလးစြန္႔ဖုိ႔ကို ေဆြမ်ဳိးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္က အိမ္သာကို သုံးတာျဖစ္ျဖစ္၊ အနီးအပါး လယ္ကြင္းေတြနားက ခ်ဳံပုတ္ေတြေနာက္မွာျဖစ္ျဖစ္ ဒီအတိုင္း အညစ္အေၾကးစြန္႔ေလ့ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။