ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ လူမႈလုပ္ငန္းတြင္ ထည့္သြင္း အသံုးျပဳႏိုင္ခဲ့သည့့္ ဒီဇိုင္းႏွင့္ တီထြင္ဖန္တီးႏိုင္စြမ္း

မာရီယာနာပါလာဗရာ ေရးသားသည္

ေမာ္လၿမိဳင္၊ မြန္ျပည္နယ္ - လူမႈဖူလံုေရးဌာန (DSW) တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအလုပ္ကို ၂၉ ႏွစ္ၾကာ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး သည့္ေနာက္ အသက္ ၄၉ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚေစာဥမၼာမွာ လူမႈဝန္ထမ္းတစ္ဦးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရန္ ကရင္ျပည္နယ္၊ ဖားအံၿမိဳ႕မွ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕သို႔ ေစလႊတ္ခံခဲ့ရသည္။ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ ေရာက္ၿပီး မၾကာခင္တြင္ အိမ္ကထြက္ေျပးၿပီး ဘတ္စ္ကားဂိတ္တြင္ လမ္းေပ်ာက္ကာ ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ေနသည့္ အသက္ ၁၄ ႏွစ္အရြယ္ မိန္းကေလးတစ္ဦးကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးရန္ ည ၈ နာရီတြင္ ဆင့္ေခၚခံရသည္။

“ကၽြန္မ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ နီးပါး NGO ေတြနဲ႔ အဆက္အစပ္မရွိခဲ့ဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအလုပ္ပဲ လုပ္ခဲ့တာ။ အလုပ္ သစ္မွာ သင္စရာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒီအသက္အရြယ္က်မွ တစ္ခါမွ မၾကံဳဖူးတဲ့ အေတြအၾကံဳသစ္ေတြ ရၿပီး ဆက္တုိက္ကို သင္ယူေနရတယ္။ စိတ္ဝင္တစားနဲ႔ မ်က္စိကို အျမဲတမ္း ဖြင့္ထားရတယ္” ဟု ၎က ေျပာျပသည္။

မြန္ျပည္နယ္ရွိ ကေလးတစ္ေယာက္ဆီသြားေနေသာ လူမႈေရးရာ ျဖစ္ရပ္စီမံခန္႔ခြဲသူ ေဒၚေစာဥမၼာ

Design and creativity applied to social work in Myanmar

By Mariana Palavra

Mawlamyine, Mon State- After 29 years performing an administrative job for the Department of Social Welfare (DSW), 49 year-old Daw Saw Ohn Mar was sent from Hpa-Ann, Kayin State, to Mawlamyine, Mon State, to become a social worker. Soon after, she was called at 8 pm to take care of a 14 year-old girl who had run away and was wandering around lost at a bus station.

Case Manager Daw Saw Ohr Mar traveling to visit a child in Mon State. Photo: Point B